ادامه مطلب ...
زندگی شبیه شعریست
قافیه هایش با من ، ” تو ” فقط همیشه ردیف باش !.
.
.
گل اگر چشم خودش باز کند خواهد مرد / ماه در اوج غرورش به زمین خواهد خورد
چون به زیبایی تو حسرت ، عالم خوردند / برق چشمان تو روح از تنشان خواهد برد . . .
.
.
.
دوست داشتنت
بوی مهربانی میآید
کجا ایستاده ای ؟ در مسیر باد !؟
.
.
.
خانه های جدول زندگیم را دستان مهربانت یک به یک پر کرد
و رمز جدول چنین بود:
دوستم بدار
از نگاهت تا دلم رنگین کمان گل می کند با تو باید مثل باران حرف زد !
.
.
.
روزی که دلت پیش من بود گرو،دستان مرا سخت فشردی که نرو.
حالا که دلت به دیگری مایل شد،کفشهای مرا جفت نمودی که برو….؟!
گفت مجنون گر همه روی زمین / هر زمان بر من کنندی آفرین
من نخواهم آفرین هیچ کس / مدح من دشنام لیلی باد و بس . . ..
.
.
میگن دوره اربابی تموم شده !
پس تو اهل کدوم تباری که ما هنوز غلامتیم !؟
سلام بر آنان که لایق سلامند / یک رنگ و یکدل و یک مرامند
هم گلند هم گنجینه هم دوست / هرچه از وی تعریف کنی نیکوست . . .
.
.
.
دوبیتی های عاشقانه
برو ای خوب من، هم بغض دریا شو ، خداحافظ
برو با بی کسی هایت هم آوا شو ، خداحافظ
تو را با من نمی خواهم که "ما" معنا کنم دیگر
برو با یک "من" دیگر بمان "ما" شو، خداحافظ . . .
نمیتوانم در خیالم ، روزی را ببینم که تو نیستی
من در کوچه ها آواره و سرگردان باشم
و هر کسی مرا ببیند از من بپرسد در جستجوی کیستی؟.
.
.
مثل او که در کنار ساحل دریا نشسته
به امواج دریا دل بسته
من هم نشسته ام در کنار ساحل قلب تو
و دل بستم به تو
دل بستم به امواج خروشان عشق تو