من یاد خوش دوست به دنیا ندهم / لبخند خوشش به حور رعنا ندهم

گر یاد کند مرا هر از گاهی چند / گرد رخ وی به چشم بینا ندهم

جهان کوچک من از تو زیباست / هنوز از عطر لبخند تو سرمست
واسه تکرار اسم ساده توست / صدایی از من عاشق اگر هست

چشم من چشمه ی زاینده ی اشک / گونه ام بستر رود
کاشکی همچو حبابی بر آب / در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود

بهترین لحظات زندگی،اوقاتی است که احساس می کنیم عشق را به دیگران

منتقل می کنیم و پیام و حضور خدا  را برای دیگران قابل لمس می سازیم.




هر رنجی در خدمت تکامل است.





شادی را هیچ پیامبر و قدیسی نمیتواند به تو ارزانی دارد.تو باید خود
این ثروت را کسب کنی.

آه و واویلا، که چشمان پیمبر بسته شد
باب وحی و خانۀ زهرای اطهر بسته شد
دست فتنه، باز شد بازوی حیدر بسته شد
هم عزای مصطفی، هم غربت شیرخداست . . .

دریغا که روح دعا، رفت در خاک / گرفتند از ما روان دعا را
به سوگ محمّد، بگریید، یاران / که زهرا ببیند، سرشک شما را . . .

کاش دنیا یکبار هم که شده

بازیش را به ما می باخت مگر چه لذتی دارد

این بردهای تکراری برایش؟!...

هر روز این عشق یکطرفه را طی میکنم

یکبار هم تو گامی بدین سو بردار

نترس

جریمه اش با من !

میشه پروانه بود و به هر گلی نشست

اما بهتره مثل تو مهربون بود و به هر دلی نشست . . .

.

.

.

واقعیت است جاذبه تو

از بس جذابی

می خواهم تو را به نیوتن ثابت کنم . . . !